Geschiedenis & Mythologie...

De geschiedenis van het Schiereiland van Karaburun begint in de prehistorie. Onderzoek op een aantal in grotten gevonden stenen bijlen, primitieve werktuigen en potscherven hebben bewezen dat de gevonden voorwerpen dateren van 4.000 jaar v.Chr. (Chalcolithicum). Men vermoed dat er in die periode een aantal nederzettingen waren in Manastir, Çakmak Tepe, Mordogan en Ildiri.

De klassieke periode...

De grotere nederzettingen zijn er pas tussen de 12de en 11de eeuw v.Chr. gekomen na de ondergang in Anatolië van het Hettitische Rijke en de daarop volgende Akkadische invasies en de opkomst van de Aiolische en Ionische stadstaatjes die ook op de Egeïsche eilanden Chios en Samos gevestigd werden. In deze periode worden 12 belangrijke Ionische steden gevestigd die samen de Ionische Bond vormden: Milete, Myus en Priene in het zuiden, Epheze, Kolophon, Teos en Lebedos in het midden, Erythrai, Klazomenai en Phokaia in het noorden en de eilanden Samos en Chios. Erythrai bevond zich op het toen onder de naam “Mimas” gekende Schiereiland van Karaburun. In deze periode was Erythrai één van de voornaamste en meest rijke steden. Erythrai verwierf in de antieke tijd beroemdheid omdat het de thuishaven was van één van de Sibylles, de legendarische waarzegsters en verkondigsters van de goddelijke wil. In de 5de eeuw v.Chr. kwam Erythrai onder Perzische heerschappij te staan. In 334 v.Chr. verwierf Erythrai dankzij de overwinning van Alexander de Grote op de Perzen terug haar onafhankelijkheid. In 133 v.Chr. werd Erythrai ingelijfd bij het Koningrijk van Bergama en kwam zo onder Romeins bewind te staan. Op die manier werd Eythrai één van de Oost-Romeinse steden. 

Op het schiereiland waren nog vijf kleinere nederzettingen die van Erythrai afhingen: Polikhna, Pteleon, Sidousa, Boutheia en Elaiousa. Men weet heden niet met juistheid waar deze nederzettingen precies gevestigd waren. Maar men vermoed dat deze nederzettingen met de volgende huidige plaatsjes overeenstemmen: Pteleon in wat heden Denizgiren is, Sidousa in Ahirli (oude naam van het stadje Karaburun) en het eilandje Sahip voor de kust van Karaburun, Boutheia in het vroegere dorpje Meli en Polikhna in Balikliova.

Na het Oost-Romeinse Rijk kwam het Schiereiland in handen van het Byzantijnse Rijk met een korte onderbreking tussen 1086-1095 waar het onder de controle van Çaka Bey kwam om daarna terug onder Byzantijns bewind te komen. Later werd het schiereiland door Aydinoglu Mehmet Bey ingelijfd en maakte zo vanaf 1426 deel uit van het Ottomaanse Rijk.

Mythologische verhalen...

Karaburun, het oude Mimas, wordt verschillende malen vernoemd in de Griekse mythologie. In de Oddysea heeft Homerus het over de “winderige Mimas“ waarmee hij de hoogste top van het schiereiland, de Bozdagberg bedoelt. Het Schiereiland van Karaburun is inderdaad gekenmerkt door hevige winden bij stormweer in de wintermaanden en door de vele windmolens die er in het verleden gebouwd geweest zijn. In de nabije toekomst zullen er een aantal windturbines komen die  een nieuwe dimensie zullen geven aan dit sinds de oudheid gebruikte kenmerk van het schiereiland.

Ook tussen het mythologische verhaal van de jongeling Narcissus en de op het schiereiland groeiende narcisbloem heeft men een link gelegd. De oude Griekse heldendichter Homerus (naar wiens naam we onze wandeltochten genoemd hebben), vermoedelijke auteur van de Illiade en de Odyssee is in de buurt geboren. Nog steeds volgens de Griekse mythologie  heeft de godin en gemalin van Zeus, Hera, de godin Iris (Thaumantia met haar andere naam en boodschapster van de goden alsook godin van de regenboog) hoog op de berg Mimas gezet waar ze een wijds zicht had op de ver verspreide eilanden om daar een oog te houden op de buitenechtelijke slippertjes van Zeus met andere godinnen, nimfen en sterfelijke wezens van het vrouwelijke geslacht. Ten zuid-westen van de Mimasberg ligt een in de zomer droogstaand meertje dat de naam van Irismeer draagt. Voor meer wetenswaardigheden i.v.m. al deze mythologische verhalen klik hier...

Sjeik Bedrettin...